நந்திதா

மெல்லிய உறை அணிந்த கால்களால் அடவுகள் வைக்கின்றாய்.
பிஞ்சு விரல்களால் முத்திரை பிடிக்கின்றாய்.
விழிகளை  சுற்றியும் செவ்வாயை குவித்தும்
இருபக்கமும் தலையை அசைத்தும் பாவனை செய்கிறாய்.
தூளியில் படுத்தபடியே நீ ஆடும் நடனம்
விண் வெளியில் ஆய்வு செய்யும் வீராங்கனையை
அபினயத்ததுபோல் இருக்கின்றது.
நந்திதா நீ கலை நயம் கைவரப்பெற்ற‌
அறிவார்ந்த பெண்ணாவாய்.

மண்டேலா

நெஞ்சில் தெளிவிருந்தால் 
செயலில் திறமிருக்கும். 
பகைவர்க்கும் தெரிந்து விடும் - இது 
ஈர்த்து கரியாக்கும் மின்சக்தி என்று.
பின் யார்க்கும் புரிந்து விடும் 
பகை வெல்லும் வழியென்று.

மிரண்ட பகையோ பல்லிளிக்கும் 
மீசையில் மண்ணில்லையே என்று .
பயம் மறைத்ததாய் எண்ணிவிடும்
கப்பிய இருள் முகம்.
பகட்டாய் பசப்பிடும்
மாமனிதன் நீ என்று.

சரித்திரம் பகன்றிடும் - உன்னை
இவன் என் மகன் என்று.